بیماری های مشابه

سندرم درد کشککی-رانی (Patellofemoral Pain Syndrome)، که به عنوان سندرم کشککی-رانی نیز شناخته می‌شود، با درد هنگام تحمل وزن بر روی زانوی خمیده، درد در جلوی زانو یا درد جلوی زانو، یا درد اطراف یا پشت کشکک زانو مشخص می‌شود. اصطلاحات مرتبط که معمولاً به صورت متناوب استفاده می‌شوند شامل سندرم درد پشت کشکک (Retropatellar Pain Syndrome)، سندرم کشککی-رانی، درد جلوی زانو، زانوی دونده (Runner's Knee)، یا نرمی غضروف کشککی-رانی (Patellofemoral Chondromalacia) هستند. این بیماری معمولاً نوجوانان و جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در دختران و زنان بیشتر از پسران و مردان شایع است. این شایع‌ترین علت درد زانو است. به دلیل شیوع بالا و مراجعه بیماران به تخصص‌های مختلف (مانند مراقبت‌های اولیه، ارتوپدی، پزشکی ورزشی، پزشکی خانواده)، تخمین دقیق شیوع آن دشوار است.

باند ایلیوتیبیال (iliotibial band) یک ساختار فیبری است که از تاج ایلیاک (iliac crest) در سمت خارجی ران تا توبروزیتی گردی (Gerdy's tubercle) در ناحیه قدامی‌جانبی تیبیا، درست زیر زانو امتداد دارد. سندرم باند ایلیوتیبیال (Iliotibial Band Syndrome یا ITBS) که به نام سندرم اصطکاک باند ایلیوتیبیال نیز شناخته می‌شود، دومین آسیب شایع در دوندگان و شایع‌ترین علت درد جانبی زانو در دوندگان است. علت ITBS به‌طور کلی چندعاملی و متغیر در نظر گرفته می‌شود و منجر به اصطکاک بین باند ایلیوتیبیال انتهایی و اپیکوندیل فمورال جانبی (lateral femoral epicondyle) در طول خم و باز شدن مکرر زانو (مانند دویدن، دوچرخه‌سواری) می‌شود. این امر باعث تحریک و درد در ناحیه باند ایلیوتیبیال انتهایی می‌شود.

علل / مکانیزم آسیب‌شناسی معمول: بیماری ازگود-اشلاتر (Osgood-Schlatter disease یا OS)، که به عنوان استئوکندروزیس جوانان توبروزیته تیبیا (juvenile osteochondrosis of the tibial tubercle) نیز شناخته می‌شود، اختلالی است که شامل التهاب، درد و ورم در توبروزیتی تیبیا (tibial tuberosity) می‌باشد. این بیماری در نوجوانان جوان، به‌ویژه آنهایی که به طور منظم در فعالیت‌های ورزشی شرکت می‌کنند، شایع‌تر است. OS معمولاً بلافاصله پس از یک رشد سریع رخ می‌دهد. علائم آن بین ۱۲ تا ۱۸ ماه طول می‌کشد و اغلب با بسته شدن صفحه رشد استخوان تیبیا به طور خودبخودی بهبود می‌یابد، هرچند که گروه کوچکی از بیماران ممکن است پس از بلوغ اسکلتی همچنان درد را تجربه کنند.

• استئوکندریت دیسکانس (Osteochondritis dissecans یا OCD) به عنوان ناحیه‌ای از استئونکروز (osteonecrosis) در استخوان زیرغضروفی تعریف می‌شود که از غضروف بالایی حمایت می‌کند.

دررفتگی کشکک زانو (Patellar dislocation) زمانی رخ می‌دهد که کشکک از شیار استخوان ران جابجا شود.

علل / مکانیسم معمول آسیب: آرتروز (Osteoarthritis) زانو را می‌توان به دو نوع اولیه و ثانویه تقسیم کرد. آرتروز اولیه به معنای تحلیل غضروف مفصلی بدون علت زمینه‌ای مشخص است. آرتروز ثانویه به دلیل وجود غضروف غیرطبیعی ساختاری، مانند آنچه در آرتریت روماتوئید (Rheumatoid Arthritis) مشاهده می‌شود، یا به دلیل توزیع نامناسب نیرو در سراسر مفصل، همان‌طور که در بیماران با آسیب یا تروما قبلی دیده می‌شود، رخ می‌دهد. آرتروز یک فرآیند تخریب مفصلی آهسته و پیشرونده است که معمولاً در طی ۱۰ تا ۱۵ سال، یا حتی بیشتر، اتفاق می‌افتد.

سندرم درد کشککی-رانی (Patellofemoral Pain Syndrome)، که به عنوان سندرم کشککی-رانی نیز شناخته می‌شود، با درد هنگام تحمل وزن بر روی زانوی خمیده، درد در جلوی زانو یا درد جلوی زانو، یا درد اطراف یا پشت کشکک زانو مشخص می‌شود. اصطلاحات مرتبط که معمولاً به صورت متناوب استفاده می‌شوند شامل سندرم درد پشت کشکک (Retropatellar Pain Syndrome)، سندرم کشککی-رانی، درد جلوی زانو، زانوی دونده (Runner's Knee)، یا نرمی غضروف کشککی-رانی (Patellofemoral Chondromalacia) هستند. این بیماری معمولاً نوجوانان و جوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در دختران و زنان بیشتر از پسران و مردان شایع است. این شایع‌ترین علت درد زانو است. به دلیل شیوع بالا و مراجعه بیماران به تخصص‌های مختلف (مانند مراقبت‌های اولیه، ارتوپدی، پزشکی ورزشی، پزشکی خانواده)، تخمین دقیق شیوع آن دشوار است.

پِس آنسرینوس (Pes anserinus) به محل اتصال تاندون‌های مشترک عضلات سارتوریوس (sartorius)، گراسیلیس (gracilis) و سمی‌تندینوسوس (semitendinosus) به قسمت فوقانی داخلی استخوان تیبیا (tibia) اشاره دارد. نام پِس آنسرینوس که در لاتین به معنای "پای غاز" است، از این جهت گرفته شده که تاندون‌های مشترک به شکل پای پرده‌دار غاز دیده می‌شوند. التهاب این تاندون‌ها به عنوان تاندونیت پِس آنسرین (pes anserine tendonitis) شناخته می‌شود. در بسیاری از موارد، بورسای مرتبط نیز ملتهب می‌شود (بورسیت پِس آنسرینوس - pes anserine bursitis)، اما الزاماً نباید التهاب بورسا وجود داشته باشد. وضعیت درد در ناحیه فوقانی داخلی تیبیا در محل اتصال تاندون‌ها به طور کلی به عنوان سندرم درد پِس آنسرینوس (pes anserine pain syndrome) شناخته می‌شود.

پلیکاها (Plicae) نوارهای ضخیم بافت فیبروزی هستند که از کپسول سینوویال یک مفصل گسترش می‌یابند. این ساختارها به‌طور طبیعی در دوران جنینی شکل می‌گیرند، اما در همه افراد وجود ندارند. پلیکاها بیشتر در زانو شایع هستند. این ساختارها می‌توانند به دلیل سایش مزمن که در هنگام حرکت زانو (ROM) یا تروما حاد به ناحیه جلویی زانو رخ می‌دهد، ملتهب شوند. این التهاب می‌تواند به دلیل تحریک مکانیکی ناشی از این نوار ضخیم بافتی، منجر به سینوویت موضعی شود.

بورسیت پره‌پاتلار که به نام "زانوی خدمتکار" نیز شناخته می‌شود، معمولاً در افرادی مانند نظافت‌چیان، خدمتکاران، افرادی که به طور مکرر در کلیسا زانو می‌زنند، کشتی‌گیران و قالی‌بافان دیده می‌شود. این نوع بورسیت، شایع‌ترین بورسیت زانو است.

تاندینوپاتی عضله چهارسر ران (Quadriceps tendinopathy) به دلیل انقباضات مکرر و پرقدرت عضلات بازکننده زانو در برابر مقاومت ایجاد می‌شود که منجر به پارگی‌های میکروسکوپی و التهاب تاندون در نزدیکی کشکک زانو (patella) می‌شود.