بیماری های مشابه
بیماری ریفلاکس معده به مری
بیماری رفلاکس معده به مری (Gastroesophageal Reflux Disease یا GERD) به ارتباط علائم یا عوارض ناشی از بازگشت محتویات معده به داخل مجرای مری اشاره دارد. این وضعیت باید از رفلاکس معده به مری (Gastroesophageal Reflux یا GER) که به بازگشت محتویات غذایی به مری و حلق اشاره دارد، متمایز شود. رفلاکس معده به مری (GER) در نوزادان شایع است و برآورد میشود که شیوع آن تقریباً 50 درصد باشد. این وضعیت بیشتر در نوزادان تازه متولد شده دیده میشود و با افزایش سن کاهش مییابد و اغلب تا 12 ماهگی از بین میرود. رفلاکس معده به مری در نوزادان پس از 18 ماهگی نادر است.
اختلال حرکتی مری
اختلالات حرکتی مری با عملکرد غیرطبیعی اسفنکتر فوقانی مری، اسفنکتر تحتانی مری (LES) یا بدن مری مشخص میشوند. این اختلالات میتوانند منجر به بروز علائم بالینی مختلفی از جمله دیسفاژی (دشواری در بلع)، درد قفسه سینه، بیماری ریفلاکس معده به مری مقاوم به درمان (GERD)، و گیر کردن غذا شوند. اختلالات حرکتی ممکن است به صورت مجزا یا به عنوان نشانهای از یک بیماری سیستمیک ظاهر شوند. چندین نوع از اختلالات حرکتی وجود دارد:
تنگی مری
تنگی مری (Esophageal stricture) اصطلاحی کلی است که به باریک شدن لومن مری اشاره دارد. این تنگی میتواند به دلایل مختلفی ایجاد شود: التهاب (ازوفاژیت مزمن)، پرتودرمانی، ضایعات تودهای خوشخیم یا بدخیم (فشردگی داخلی یا خارجی)، بلع مواد خورنده و موارد دیگر.
نوار مری
پردههای مری، لایههای نازک و غشایی از بافت مخاطی هستند که با اپیتلیوم سنگفرشی پوشیده شده و به درون حفره مری برآمده میشوند. این پردهها اغلب بدون علامت هستند، اما میتوانند با دیسفاژی (dysphagia) به ویژه نسبت به غذاهای جامد مشخص شوند. باریک شدن حفره مری معمولاً به صورت کانونی است و عمدتاً در هیپوفارنکس (hypopharynx) و مری گردنی قرار دارد، اگرچه ممکن است پردهها در هر نقطهای از مری نیز قرار گیرند.
اختلال حرکتی مری
اختلالات حرکتی مری با عملکرد غیرطبیعی اسفنکتر فوقانی مری، اسفنکتر تحتانی مری (LES) یا بدن مری مشخص میشوند. این اختلالات میتوانند منجر به بروز علائم بالینی مختلفی از جمله دیسفاژی (دشواری در بلع)، درد قفسه سینه، بیماری ریفلاکس معده به مری مقاوم به درمان (GERD)، و گیر کردن غذا شوند. اختلالات حرکتی ممکن است به صورت مجزا یا به عنوان نشانهای از یک بیماری سیستمیک ظاهر شوند. چندین نوع از اختلالات حرکتی وجود دارد:
فتق هیاتال
فتق هیاتال (hiatal hernia) زمانی رخ میدهد که سوراخ مری (esophageal hiatus) در دیافراگم گشاد شده و حفرهای ایجاد میکند که میتواند محتویات حفره شکمی را، به ویژه معده، در خود جای دهد. در فتقهای بزرگتر، بخشهایی از روده بزرگ و کوچک نیز ممکن است از طریق سوراخ مری فتق پیدا کنند.
تنگی هیپرتروفیک پیلور
تنگی پیلوریک هیپرتروفیک (Hypertrophic pyloric stenosis یا PS) به معنای تنگی مجرای پیلور به علت هیپرتروفی بافت و ایجاد اسکار است. این تنگی رودهای منجر به انسداد خروجی معده و انسداد روده میشود. هرچند تنگی پیلوریک هیپرتروفیک به ندرت در کودکان و بزرگسالان رخ میدهد، اما این خلاصه بر روی تنگی پیلوریک هیپرتروفیک در نوزادان تمرکز دارد. بیماران با علائم استفراغ، معمولاً در چند ماه اول زندگی، مراجعه میکنند.
لارنژیت رفلاکس
لارنژیت رفلاکسی (Reflux laryngitis) به التهاب حنجره گفته میشود که با بازگشت ترشحات معده همراه است. این بیماری به عنوان یک تظاهر غیرمعمول از بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) در نظر گرفته میشود و در گذشته به عنوان رفلاکس فوقمری (supra-esophageal GERD) شناخته میشد. علائم این بیماری میتواند شامل تغییرات در کیفیت صدا، دیسفاژی (dysphagia)، سرفه غیرمولد، پاک کردن مکرر گلو، گرفتگی صدا، احساس وجود جسم خارجی در گلو (globus sensation)، دیسفونی (dysphonia) و سوء هاضمه (dyspepsia) باشد. این وضعیت ممکن است با تنگی زیر گلوت (subglottic stenosis)، پلیپهای صوتی، ادم رینکه (Reinke's edema)، گرانولومهای تارهای صوتی و لارنژواسپاسم (laryngospasm) همراه باشد.