بیماری های مشابه

مننژیت با پلئوسیتوز مایع مغزی نخاعی (CSF) و مجموعه‌ای از علائم بالینی شامل تب، سردرد، و مننژیسم مشخص می‌شود. این بیماری عفونت چرکی حاد فضای زیر عنکبوتیه است و علل مختلفی از جمله باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها، انگل‌ها و عوامل غیرعفونی می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند. علاوه بر عفونت‌های اکتسابی از جامعه، مننژیت باکتریایی بیمارستانی باید در بیمارانی با اقدامات تهاجمی، تروماهای پیچیده سر یا باکتریمی سیستمیک مدنظر قرار گیرد.

سپسیس باکتریایی در کودکان یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر در کودکان است و از سرطان‌های دوران کودکی پیشی گرفته است. ویژگی‌های بارز سپسیس شامل دمای غیرطبیعی بدن، شمارش غیرطبیعی لکوسیت‌ها، تاکی‌پنه (تنفس سریع) و تاکی‌کاردی (ضربان قلب سریع) است. ضایعات پوستی که می‌توانند سرنخی برای علت سپسیس فراهم کنند، ممکن است ناشی از تهاجم مستقیم عروقی و انسداد، واسکولیت ناشی از رسوب کمپلکس‌های ایمنی یا اثرات سموم باشند.

بیماران ممکن است با سپتیسمی (septicemia) اولیه مراجعه کنند و یک‌سوم آن‌ها ممکن است در شوک باشند یا در طی ۱۲ ساعت اول بستری دچار شوک شوند. با توجه به نرخ مرگ و میر بالای سپتیسمی، بیماران باید در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) بستری شده و با آنتی‌بیوتیک‌های وریدی (IV) و هیدراتاسیون وریدی (IV) تهاجمی درمان شوند.

لپتوسپیروز یک عفونت باکتریایی زئونوز (zoonotic) است که توسط هر یک از سرووار (serovar) های اسپیروکت‌ها (spirochetes) از گونه لپتوسپیرا اینتروگانس (Leptospira interrogans) ایجاد می‌شود. پراکندگی جغرافیایی این بیماری در سراسر جهان است، اما در مناطق گرمسیری بومی و در مناطق معتدل به صورت پراکنده رخ می‌دهد و در تابستان و پس از سیل‌ها (مانند پس از طوفان) شایع‌تر است. این بیماری عمدتاً توسط دوزیستان، خزندگان و برخی پستانداران (جوندگان منبع اصلی هستند) حمل می‌شود و ممکن است از طریق تماس مستقیم یا استنشاق آئروسل ادرار یا مایعات بدن آلوده به انسان منتقل شود.

بیماری تریکینلوزیس (Trichinellosis) یا تریکینوسیس (Trichinosis) یک بیماری انگلی زئونوتیک است که توسط کرم گرد تریکینلا (Trichinella) ایجاد می‌شود. این بیماری اغلب به عنوان یک علت ناشناخته برای بیماری‌های تب‌دار حاد شبیه آنفلوآنزا در انسان‌ها شناخته می‌شود. عفونت از طریق مصرف گوشت خام یا نیم‌پز مانند گوشت خوک، اسب یا حیوانات وحشی که حاوی لاروهای تریکینلا هستند، رخ می‌دهد. حیوانات مبتلا به لاروهای تریکینلا به بیماری تریکینلوزیس دچار نمی‌شوند و انسان‌ها به عنوان میزبان‌های تصادفی در نظر گرفته می‌شوند. بسیاری از موارد، اگر نگوییم اکثر آنها، بدون علامت یا خفیف هستند.