بیماری های مشابه

تشکیل ترومبوز وریدی عمقی (Deep Venous Thrombosis یا DVT) زمانی رخ می‌دهد که یک لخته خون در وریدهای عمقی، معمولاً در اندام‌های تحتانی، شکل می‌گیرد. DVT می‌تواند باعث درد، اریتم (قرمزی) یا تورم در ناحیه شود، اما ممکن است بدون علامت نیز باشد. این وضعیت خطر آمبولی به ریه‌ها (آمبولی ریوی) را به همراه دارد که می‌تواند به وقایع بالقوه کشنده قلبی‌ریوی مانند ایست قلبی منجر شود.

آمبولی ریوی (PE) لخته خونی است که معمولاً از ترومبوزهای سیستم وریدی عمقی (deep venous system) در پاها منشأ می‌گیرد و به ریه‌ها منتقل می‌شود. سایر منابع می‌توانند شامل وریدهای عمقی لگنی، وریدهای رکتال، ورید اجوف تحتانی (inferior vena cava)، قلب راست، و وریدهای آگزیلاری باشند. تقریباً 10٪ از موارد مرگبار هستند.

سندرم ورید اجوف فوقانی (Superior Vena Cava Syndrome یا SVCS) به دلیل انسداد ورید اجوف فوقانی (SVC) رخ می‌دهد که منجر به اختلال در بازگشت وریدی از سر، گردن و اندام‌های فوقانی می‌شود. شایع‌ترین علل این وضعیت، فشار روی SVC به دلیل بدخیمی‌های مدیاستینال است که به دنبال آن ترومبوز (thrombosis) SVC به دلیل وجود کاتتر یا سیم‌های ضربان‌ساز در داخل بدن رخ می‌دهد. علائم رایج شامل ادم صورت و دست‌ها، وریدهای گردن و قفسه سینه متورم، پلتیسمای صورت، تنگی نفس (dyspnea) و سرفه است.