بیماری های مشابه

نکروز حاد توبولار (Acute Tubular Necrosis یا ATN) به تخریب سلول‌های اپیتلیال توبول‌های کلیوی اشاره دارد که منجر به آسیب حاد کلیه می‌شود. این وضعیت عمدتاً به دلیل نفروتوکسین‌ها (nephrotoxins) و ایسکمی کلیوی (renal ischemia) که به معنی کاهش اکسیژن‌رسانی به کلیه‌هاست، رخ می‌دهد و با افزایش سطح کراتینین و نیتروژن اوره خون (BUN) مشخص می‌شود. علائم و نشانه‌های شایع دیگر شامل تهوع، استفراغ، ورم (edema)، کاهش ادرار (oliguria)، بی‌ادراری (anuria)، کم‌آبی بدن (dehydration)، احساس ناخوشی (malaise)، و کاهش سطح هوشیاری (مانند دلیریوم، خواب‌آلودگی، تشنج و کما) است. عوامل خطر شامل افت فشار خون طولانی‌مدت (بیش از ۳۰ دقیقه)، جراحی‌های بزرگ، واکنش به انتقال خون، آسیب‌های تروماتیک به عضلات، استفاده از مواد حاجب رادیولوژیک، داروهای نفروتوکسیک، و نفروپاتی دیابتی می‌باشند.

بیماری گلومرولونفریت (Glomerulonephritis) به التهاب مویرگ‌های گلومرولی ناشی از رسوب کمپلکس‌های ایمنی (مانند نفروپاتی ایمونوگلوبولین A [IgA])، فعال‌سازی خودایمنی یا عوامل التهابی ترشح شده توسط باکتری‌ها، ویروس‌ها یا قارچ‌ها گفته می‌شود که منجر به آسیب سلول‌های گلومرولی می‌گردد. آسیب پیشرونده به بدتر شدن عملکرد کلیوی ناشی از نفریت بینابینی (interstitial nephritis)، فیبروز و آتروفی توبولی منجر می‌شود.

اختلال مثانه نوروژنیک (Neurogenic Bladder) زمانی رخ می‌دهد که هماهنگی انقباض عضله دترسور (detrusor) مثانه و شل شدن اسفنکترهای داخلی و خارجی مجرای ادرار دچار مشکل شود. این وضعیت ممکن است به دلیل اختلال در سیستم عصبی مرکزی (central nervous system)، محیطی (peripheral nervous system)، یا خودمختار (autonomic nervous system) که در کنترل عمل دفع ادرار نقش دارند، رخ دهد و منجر به اختلالات ادراری گردد. اختلال مثانه نوروژنیک طیفی از فنوتیپ‌ها را بسته به محل آسیب عصبی توصیف می‌کند.

نفرولیتیازیس (Nephrolithiasis) یا سنگ کلیه، یک مشکل شایع است که تقریباً 1% از بستری‌های بیمارستانی در ایالات متحده را تشکیل می‌دهد و سالانه 2 میلیارد دلار برای سیستم بهداشت و درمان هزینه دارد. خطر عمر برای بروز سنگ در مردان به حدود 11% و در زنان به 7% می‌رسد. اگرچه مردان همچنان در مقایسه با زنان در معرض خطر بیشتری قرار دارند (1.5 تا 2 برابر بیشتر در مردان)، اپیدمیولوژی تشکیل سنگ در ایالات متحده در حال تغییر است و شیوع آن در زنان با نرخ سریعتری نسبت به مردان در حال افزایش است. با در نظر گرفتن جمعیت به‌عنوان یک کل، میزان بروز سالانه بیماری سنگ تقریباً دو برابر شده است، از 54.2 در هر 100000 نفر در سال 1965 به 114.3 در هر 100000 نفر در سال 2005. نرخ بازگشت سنگ‌ها متفاوت است، اما تخمین زده می‌شود که تقریباً 10% از بیماران در طول 2 سال، 20% در 5 سال، 31% در 10 سال و 39% در 15 سال سنگ‌های علامت‌دار دیگری داشته باشند. بیماران با سابقه خانوادگی نفرولیتیازیس و سنگ‌های اسید اوریک به نظر می‌رسد در معرض خطر بیشتری برای بروز وقایع علامت‌دار بعدی باشند.

نفروپاتی دیابتی یک بیماری پیشرونده کلیوی است که به دلیل آسیب عروقی به مویرگ‌های گلومرولی و شریانچه‌ها (arterioles) به عنوان پیامد هیپرگلیسمی (hyperglycemia) طولانی‌مدت ایجاد می‌شود. به طور کلاسیک، این بیماری با پروتئینوری (proteinuria) پیشرونده مشخص می‌شود که به دنبال آن نارسایی کلیوی (renal insufficiency) رخ می‌دهد. در نهایت، این وضعیت می‌تواند به بیماری کلیوی مرحله نهایی (end-stage renal disease) منجر شود.