بیماری های مشابه

سندرم کاتیس ورتیسیس جیراتا (Cutis verticis gyrata) که به نام‌های سندرم پوست سر بولداگ، پاکیدرمیا ورتیسیس جیراتا و کاتیس ورتیسیس پلیکاتا نیز شناخته می‌شود، یک وضعیت خوش‌خیم پوستی در ناحیه پوست سر است که با چین‌ها و شیارهایی که مشابه با شیاره‌ها و برجستگی‌های مغزی هستند، مشخص می‌شود. این شیارها و برجستگی‌ها معمولاً به صورت متقارن و در جهت قدامی-خلفی در ناحیه ورتکس و اکسیپوت قرار دارند، اما ممکن است نواحی پاریتال و/یا تمپورال پوست سر را نیز درگیر کنند. کاتیس ورتیسیس جیراتا نادر است و شیوع تقریبی آن ۱ در ۱۰۰٬۰۰۰ مرد و ۰٫۲۶ در ۱۰۰٬۰۰۰ زن می‌باشد. علت‌شناسی این وضعیت هنوز به خوبی شناخته نشده است. کاتیس ورتیسیس جیراتا به سه دسته تقسیم می‌شود: اولیه ضروری، اولیه غیرضروری و ثانویه.

سلولیت دیسکتینگ پوست سر، که به عنوان "پریفولیکولیتیس کاپیتیس ابسِدنس اِت سوفودیِنس" (perifolliculitis capitis abscedens et suffodiens یا PCAS) نیز شناخته می‌شود، نوعی آلوپسی اسکاردهنده نوتروفیلی (neutrophilic scarring alopecia) است که به دلیل واکنش التهابی غیرطبیعی به آنتی‌ژن‌های استافیلوکوکی (staphylococcal antigens) ایجاد می‌شود. این بیماری با تمایل به انسداد فولیکول و تغییرات التهابی ثانویه شدید در پاسخ به محرک‌های التهابی مانند عفونت باکتریایی مرتبط است. فولیکول مسدود، متسع و پاره می‌شود و کراتین (keratin) در کنار عفونت ثانویه استافیلوکوکی واکنش التهابی را تحریک می‌کند که نوتروفیل‌ها را جذب می‌کند.

فولیکولیت دکالوانس (Folliculitis decalvans) نوعی شایع از آلوپسی اسکاردهنده (scarring alopecia) است که با فولیکولیت چرکی (suppurative folliculitis) همراه با تخریب فولیکول مو مشخص می‌شود. این بیماری عمدتاً در بزرگسالان میانسال از هر دو جنس دیده می‌شود، اما می‌تواند در هر زمانی پس از شروع بلوغ نیز بروز کند. ناحیه تاج سر اغلب بیشترین تأثیر را می‌پذیرد. استافیلوکوکوس اورئوس (Staphylococcus aureus) معمولاً از پوستول‌های فولیکولی جدا می‌شود و اعتقاد بر این است که یک واکنش غیرطبیعی از سوی میزبان به این ارگانیسم رخ می‌دهد.

لیپوماها تومورهای خوش‌خیم سلول‌های چربی بالغ و با رشد آهسته هستند. آن‌ها شایع‌ترین تومور بافت نرم می‌باشند.

کیست‌های پیلار که گاهی به آن‌ها کیست‌های trichilemmal یا wens نیز گفته می‌شود، توده‌های رایجی هستند که از فولیکول‌های مو تشکیل می‌شوند. آنها اغلب در پوست سر یافت می شوند. کیست های پیلار صاف و متحرک هستند، به این معنی که می توان آنها را کمی زیر پوست حرکت داد. آنها با کراتین (یک جزء پروتئین موجود در مو، ناخن و پوست) پر شده اند. آنها معمولا بدون درد هستند اما می توانند حساس باشند. ممکن است یک یا چند کیست پیلار وجود داشته باشد. به ندرت، کیست های پیلار می توانند سرطانی شوند. راه های درمان کیست پیلار، راه های تشخیص کیست پیلار، راه های مراقبت از کیست پیلار

آلوپسی موکینوزا (Alopecia mucinosa)، که به عنوان موکینوز فولیکولی (follicular mucinosis) نیز شناخته می‌شود، یک بیماری نادر است که با پاپول‌های فولیکولی و پلاک‌های سخت‌شده منجر به آلوپسی بدون اسکار مشخص می‌شود. اگرچه ضایعات می‌توانند در هر نقطه‌ای از بدن ظاهر شوند، اما محل‌های شایع‌تر شامل صورت، گردن و پوست سر هستند. تغییرات هیستولوژیک مشخص این بیماری شامل تجمع مواد موکینی در واحد پیلوسباسه (pilosebaceous unit) است که باعث واکنش التهابی و آسیب فولیکولی می‌شود.