علل / مکانیسم آسیب معمول:
محدودیتهای غیرطبیعی بافت نرم در ناحیه جانبی زانو، که بهطور معمول شامل رتیناکولوم جانبی محکم و عضله واستوس لترالیس میباشند، منجر به بارگذاری مزمن و افزایش فشار روی سطح جانبی کشکک (پاتلا) شده و باعث ایجاد درد میشود.
سابقه کلاسیک و تظاهر بالینی:
سندرم فشردگی جانبی کشکک بهطور کلاسیک به صورت درد در ناحیه جانبی زانو ظاهر میشود که با بالا و پایین رفتن از پلهها یا نشستن طولانیمدت تشدید میگردد. علاوه بر این، خم شدن عمیق زانو بیش از ۹۰ درجه نیز میتواند باعث درد شود. درد معمولاً در ناحیه قدامی-جانبی زانو حس میشود. همچنین ممکن است در ناحیه میانی اطراف کشکک در محل رباط پاتلو-تیبیال میانی، که در ناحیه تحتانی-میانی کشکک در کنار خط مفصل قرار دارد، درد وجود داشته باشد. بیماران ممکن است در مرحله برخاستن هنگام راهرفتن با محدودیت در اکستنشن مواجه شوند.
شیوع:
- سن: شایع در نوجوانان و بزرگسالان زیر ۶۰ سال
- جنسیت: بیشتر در زنان دیده میشود
عوامل خطر:
- فعالیتهایی مانند دویدن، چمباتمهزدن و بالا و پایین رفتن مکرر از پلهها
- جنسیت زن
- ناهنجاریهای پا (چرخش جانبی پا و پای صاف)
- استفاده بیش از حد یا افزایش ناگهانی سطح فعالیت فیزیکی
- ضعف یا آتروفی عضلات چهارسر
- افزایش آنتورژن فمور
- ژنو والگوم (زانوی پرانتزی)
- پرونیشن بیش از حد پا یا چرخش جانبی پا
- تورشن خارجی تیبیا (افزایش زاویه Q که باعث ناهماهنگی کشکک-فمورال میشود)
- ضعف عضلات سرینی یا عضلات مرکزی بدن
پاتوفیزیولوژی:
محدودیت جانبی غیرطبیعی و پاتولوژیک باعث عدم تعقیب صحیح کشکک در شیار تروکلئر در حین خمشدن زانو میشود که منجر به افزایش فشار تماس میگردد. این افزایش فشار تماس باعث تمایل بیش از حد کشکک، کاهش حرکتپذیری کشکک و افزایش آرتروز یا کندرومالاسی در مفصل کشککی-رانی میشود.