مونونوروپاتی پرونئال (Peroneal mononeuropathy) رایج‌ترین مونونوروپاتی مجزا در اندام‌های تحتانی است. این حالت معمولاً به دلیل فشردگی یا ضربه به عصب پرونئال مشترک (common peroneal nerve) در ناحیه سر فیبولا (fibular head) ایجاد می‌شود که ممکن است به علت تکرار در انداختن پاها روی هم آسیب ببیند. سایر علل شامل گچ‌گیری پا، بیماری‌های التهابی، ایسکمی عصب (nerve ischemia) یا عفونت هستند. نتیجه بالینی این وضعیت، افتادگی پا (foot drop) با ضعف در بالا بردن مچ پا (ankle dorsiflexion) و/یا برون‌گرایی مچ پا (ankle eversion) است که بستگی به محل آسیب عصب دارد.

علائم و نشانه‌ها

بیماران ممکن است با افتادن‌های مکرر مراجعه کنند. همچنین ممکن است بی‌حسی یا مورمور شدن در ناحیه جانبی ساق پا و/یا پشت پا وجود داشته باشد. درد به ندرت وجود دارد. پیش‌آگهی بستگی به علت زمینه‌ای و درجه آسیب عصبی دارد، اگرچه اکثر بیماران به مرور زمان بهبود تدریجی را تجربه خواهند کرد.

عوامل خطر

عوامل خطر شامل داشتن بدن لاغر، کاهش وزن اخیر، و فشار طولانی یا مکرر بر روی ناحیه جانبی زانو یا خمیدگی شدید و طولانی مدت هستند. بیمارانی که نوروپاتی ارثی با تمایل به فلج فشاری دارند، در معرض خطر خاصی قرار دارند.