آنوریسم شریان طحالی (Splenic artery aneurysm) شایع‌ترین نوع آنوریسم احشایی است. عارضه‌ای که از آن بیم دارند، پارگی است که منجر به "آپاپلکسی شکمی" (abdominal apoplexy) یا هموپریتونئوم خودبه‌خودی (spontaneous hemoperitoneum) می‌شود. علت آن اغلب ناشناخته (idiopathic) است، اما پرفشاری ورید باب (portal hypertension)، فیبرو دیسپلازی (fibrodysplasia) و بارداری افراد را مستعد ابتلا به آنوریسم شریان طحالی می‌کنند. پارگی معمولاً در سه‌ماهه سوم بارداری رخ می‌دهد و می‌تواند جان بیمار را به خطر بیندازد. احتمال بروز آنوریسم شریان طحالی در زنان چهار برابر بیشتر از مردان است.

درمان آنوریسم شریان طحالی

آنوریسم شریان طحالی در صورتی که علائم بالینی داشته باشد یا بیمار باردار باشد، تحت درمان قرار می‌گیرد. معمولاً آنوریسم‌ها را می‌توان برداشت (resect) یا لیگاتور (ligate) کرد، اما به‌ندرت نیاز به طحال‌برداری (splenectomy) پیدا می‌شود.