هماتمز (Hematemesis) به معنای استفراغ خون است. این حالت نشان‌دهنده خونریزی دستگاه گوارش در ناحیه نزدیک به لیگامان تریتز (ligament of Treitz) می‌باشد. هماتمز می‌تواند به صورت استفراغ خون روشن، لخته خون، یا استفراغ به رنگ قهوه‌ای تیره (coffee-ground emesis) ظاهر شود. زمانی که داروها منجر به هماتمز می‌شوند، معمولاً در زمینه آسیب مخاطی یا تشکیل زخم است که هر دو تمایل به خونریزی دارند.

عوامل دارویی رایج

داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) از عوامل معمول در ایجاد زخم هستند و داروهای شیمی‌درمانی نیز به طور مکرر باعث تهوع و استفراغ شده که منجر به آسیب مخاطی و در نهایت هماتمز می‌شود.

ازوفاژیت ناشی از قرص

ازوفاژیت ناشی از قرص می‌تواند منجر به هماتمز شود. برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند داکسی‌سایکلین (doxycycline)، تتراسایکلین (tetracycline)، کلیندامایسین (clindamycin)، کلرید پتاسیم (potassium chloride)، بیسفوسفونات‌ها (bisphosphonates) و NSAIDs اغلب با ازوفاژیت ناشی از قرص مرتبط هستند. ناهنجاری‌های حرکتی مری یا انسداد آناتومیک (مانند تنگی‌ها، حلقه‌ها، پرده‌ها) می‌توانند زمینه‌ساز ازوفاژیت ناشی از قرص و تشکیل زخم مری شوند.

برای فهرست جامع‌تری از داروهای مرتبط با هماتمز ناشی از دارو به داده‌های واکنش دارویی در زیر مراجعه کنید.

درمان هماتمز

درمان هماتمز شامل احیای مایعات، سرکوب اسید (مهارکننده‌های پمپ پروتون)، و انتقال خون در صورت نیاز است. هماتمز اغلب نیازمند اندوسکوپی است تا منابعی که به درمان اندوسکوپیک پاسخ می‌دهند، مورد ارزیابی قرار گیرند.