ملانومای ملتحمه (Conjunctival melanoma) یک تومور نادر است که کمتر از ۲٪ از کل تومورهای چشمی را تشکیل می‌دهد و شیوع کلی آن بین ۰.۲۴ تا ۰.۸ مورد در هر میلیون نفر است. این تومور می‌تواند به صورت د نوو (de novo) (تقریباً در ۱۰٪ از موارد)، از یک خال (nevus) پیش‌ازاین موجود (۲۰٪)، یا از پیگمانتاسیون (pigmentation) مسطح اولیه اکتسابی با آتیپیا (atypia) (بین ۶۰٪ تا ۷۰٪) ایجاد شود. ملانومای بدخیم اولیه ملتحمه بسیار نادر است. این نوع ملانوما عمدتاً در افراد با تبار اروپای شمالی و سن بالای ۵۰ سال رخ می‌دهد و به ندرت در نژادها و قومیت‌های دیگر دیده می‌شود.

ملانومای ملتحمه از طریق لنفاوی (lymphatics) یا هماتوژن (hematogenously) گسترش می‌یابد و به ندرت ممکن است به مدار چشمی یا کره چشم گسترش یابد. متاستازهای تومورهای میانی معمولاً به غدد لنفاوی زیر فکی (submandibular lymph nodes) و متاستازهای توده‌های جانبی به غدد لنفاوی پیش‌گوشی (preauricular lymph nodes) گسترش می‌یابند. متاستازها معمولاً به مغز، ریه، کبد، پوست، استخوان‌ها و دستگاه گوارش (GI tract) انتشار می‌یابند. نرخ متاستاز ملانومای ملتحمه تا ۲۶٪ در طی ۱۰ سال است.

نرخ کلی مرگ و میر ناشی از تومور برای ملانومای ملتحمه حدود ۱۸٪ تا ۲۵٪ است. این نرخ در صورتی که تومور از پیگمانتاسیون اولیه اکتسابی با الگوی رشد پاژتوئید (pagetoid growth pattern) درون‌اپی‌تلیالی ایجاد شود به حدود ۴۰٪ افزایش می‌یابد. با این حال، عوامل خطر مرگ ممکن است شامل ملانوماهای د نوو نیز باشند که شواهد پاتولوژیک از پیگمانتاسیون اولیه اکتسابی همراه ندارند.