ملانوماهای عنبیه و ملتحمه عمدتاً در افرادی با تبار اروپای شمالی و سن بالای ۵۰ سال رخ می‌دهند و در نژادها و قومیت‌های دیگر به ندرت مشاهده می‌شوند.

ملانوما عنبیه

ملانوما عنبیه معمولاً در خال‌های (nevi) موجود که تغییراتی در اندازه یا رنگ داشته‌اند یا به دلیل افزایش فشار داخل چشمی (intraocular pressure) باعث درد می‌شوند، ایجاد می‌شود. بیماران ممکن است کاهش بینایی را نیز تجربه کنند. این بیماری نادر است و شیوع آن ۱ در میلیون در سال است. ملانوما عنبیه بیشتر در افراد سفیدپوست با رنگ عنبیه روشن رخ می‌دهد. ملانوماهای عنبیه در مقایسه با تومورهای ملتحمه، مشیمیه (choroidal) و جسم مژگانی (ciliary body) کمترین تهاجم را دارند.

سری موارد بازنگری شده

یک سری موارد بازنگری شده از بیش از ۱۶۰۰ بیمار با خال عنبیه که به مرور زمان تحت نظر قرار گرفتند، نشان داد که طی ۱۵ سال، رشد به ملانوما در ۸٪ از افراد رخ داده است. عوامل خطر برای رشد به ملانوما با استفاده از یادآور ABCDEF عبارتند از:

• A – سن جوان (Age young)
• B – خون (Blood)
• C – ساعت عقربه‌ای پایین‌تر (Clock hour inferior)
• D – منتشر (Diffuse)
• E – اکتروپیون (Ectropion)
• F – حاشیه پر (Feathery margin)

نرخ مرگ‌ومیر ملانوماهای عنبیه در ۵ سال کمتر از ۵٪ است.