تشنج‌های نوزادی

تشنج‌های نوزادی به آن دسته از تشنج‌هایی گفته می‌شود که در ۲۸ روز اول زندگی یک نوزاد کامل (full-term) رخ می‌دهند. تشنج‌ها در نوزادان ممکن است به صورت ظریف باشند و اغلب نسبت به تشنج‌های کودکان یا بزرگسالان، تکه‌تکه‌تر و کمتر هماهنگ باشند، زیرا مغز هنوز در حال تکامل است. تشنج‌ها می‌توانند به صورت تونیک (tonic)، کلونیک (clonic)، میوکلونیک (myoclonic)، یا زیر بالینی (subclinical) باشند. از نظر بالینی، ممکن است حرکات ناگهانی کل بدن، سفتی و/یا پرش یک اندام یا چندین اندام، انحراف نگاه، یا تغییرات در ضربان قلب یا نرخ تنفس مشاهده شود. این وقایع معمولاً بین ۱۰ ثانیه تا ۲ دقیقه طول می‌کشند.

علل تشنج‌های نوزادی

تشنج‌های نوزادی می‌توانند ناشی از عفونت، ناهنجاری‌های الکترولیتی، ناهنجاری‌ها یا آسیب‌های مغزی (مانند سکته حین زایمان، خونریزی، آسیب هیپوکسی-ایسکمیک)، ترک دارویی، اختلالات متابولیک، اختلالات ژنتیکی، یا به صورت ناشناخته (idiopathic) باشند. آسیب هیپوکسی-ایسکمیک شایع‌ترین علت است. پیش‌آگهی (prognosis) بسته به علت متفاوت است و می‌تواند از رفع کامل تشنج‌ها تا مشکلات شناختی و تکاملی بلندمدت و حتی مرگ متغیر باشد.