سندرم عدم تعادل دیالیز (Dialysis Disequilibrium Syndrome - DDS) شرایطی است که پس از همودیالیز (hemodialysis) رخ می‌دهد، به‌ویژه در بیمارانی که برای اولین بار تحت همودیالیز قرار می‌گیرند یا بیمارانی که دارای عوامل خطر هستند، از جمله افزایش نیتروژن اوره خون (elevated blood urea nitrogen) قبل از همودیالیز، بیماری مزمن کلیه (chronic kidney disease)، اسیدوز متابولیک شدید (severe metabolic acidosis)، و سایر اختلالاتی که باعث ادم مغزی (cerebral edema) یا افزایش نفوذپذیری سد خونی-مغزی (blood-brain barrier) می‌شوند. این وضعیت در بزرگسالان مسن و کودکان شایع‌تر است.

مکانیزم بروز DDS

DDS به دلیل تغییرات اسمزی و کاهش سریع اوره و اسمولالیته پلاسما (plasma osmolality) رخ می‌دهد که منجر به توسعه ادم مغزی پس از همودیالیز می‌شود. بیماران علائمی مانند سردرد، تهوع، استفراغ، گرفتگی عضلانی، لرزش، گیجی و تشنج را نشان می‌دهند. این علائم معمولاً در حین یا بلافاصله پس از همودیالیز یا در اوایل دوره درمان جایگزینی مداوم کلیه (continuous renal replacement therapy) بروز می‌کنند. تاکنون DDS در دیالیز صفاقی مداوم (continuous peritoneal dialysis) گزارش نشده است.

درمان

درمان شامل کاهش سرعت جریان خون در دیالیز یا توقف دیالیز در موارد شدید است.