تیروئیدیت ریدل (Riedel thyroiditis) یک بیماری نادر و مزمن التهابی غده تیروئید است که با فیبروز شدید مشخص می‌شود. این فیبروز، بافت طبیعی تیروئید را جایگزین کرده و به ساختارهای مجاور گردن گسترش می‌یابد. علت تیروئیدیت ریدل ناشناخته است، اما تصور می‌شود که ممکن است به‌دلیل یک فرآیند فیبروتیک سیستمیک خودایمنی یا وابسته به IgG4 باشد. عملکرد تیروئید در این بیماری متغیر است و اکثر بیماران در حالت یوتیروئید (euthyroid) قرار دارند. سی درصد از بیماران در زمان مراجعه مبتلا به کم‌کاری تیروئید (hypothyroidism) هستند.

بیشتر بیماران با یک توده تیروئید بدون درد و با رشد سریع مراجعه می‌کنند که اغلب با انسداد راه‌های هوایی، دیسفونی (dysphonia)، گرفتگی صدا (hoarseness)، هیپوپاراتیروئیدیسم (hypoparathyroidism)، دیسفاژی (dysphagia) یا استریدور (stridor) همراه است.

معاینه فیزیکی نشان‌دهنده گواتر بزرگ با بافتی سخت یا چوبی است. در زمان مراجعه، تقریباً یک‌سوم از بیماران با تظاهرات خارج از ناحیه گردن از فیبروز چندکانونی روبرو هستند، که شامل فیبروز خلف صفاقی (retroperitoneal), میانی (mediastinal), ریوی (pulmonary), یا غدد اشکی (lacrimal gland fibrosis); تومور کاذب اربیتال (orbital pseudotumor); کلانژیت اسکلروزان (sclerosing cholangitis); یا فیبروزیت غدد بزاقی (fibrosing parotitis) می‌باشد.