تومورهای استرومایی دستگاه گوارش (GISTs)

تومورهای استرومایی دستگاه گوارش (Gastrointestinal stromal tumors) یا GISTs، نئوپلاسم‌های زیر اپیتلیالی هستند که بیشتر در معده (۶۰٪ تا ۷۰٪ موارد) و روده کوچک پروگزیمال (۲۰٪ تا ۳۰٪ موارد) قرار دارند. با این حال، این تومورها می‌توانند در هر بخشی از دستگاه گوارش از جمله امنتوم (omentum)، مزانتر (mesentery)، و صفاق (peritoneum) نیز رخ دهند. GISTs معمولاً در افراد میانسال و مسن‌تر بروز می‌کنند، هرچند که اشکال کودکان این تومورها نیز با سندرم‌هایی مانند تریاد کارنی (Carney triad)، سندرم کارنی-استراتاکیس (Carney-Stratakis syndrome)، و نوروفیبروماتوز نوع ۱ (neurofibromatosis type 1) همراه هستند.

علائم بالینی

علائم بالینی شامل نشانه‌های غیراختصاصی مانند احساس سیری زودرس و نفخ می‌باشد. اغلب، GISTs در تصویربرداری‌هایی که به دلایل دیگری انجام می‌شوند کشف می‌گردند. GISTs ممکن است بدون علامت باقی بمانند مگر اینکه زخم شوند، خونریزی کنند، یا به اندازه‌ای بزرگ شوند که موجب انسداد مکانیکی گردند. محل‌های متاستاز شامل کبد و صفاق هستند؛ متاستاز به غدد لنفاوی نادر است.

موضوع مرتبط: تومور استرومایی خارج از دستگاه گوارش

این تومورها، مشابه GISTs هستند اما در خارج از دستگاه گوارش قرار دارند.