انفارکتوس طحال (Splenic Infarction) یک آسیب ایسکمیک به طحال است. معمولاً با درد شدید و تیز ظاهر می‌شود و یک چهارم بیماران با درد کلاسیک در ناحیه بالای سمت چپ شکم و حدود نیمی از بیماران با درد در نقاط دیگر شکم مراجعه می‌کنند؛ بخشی قابل توجهی از بیماران درد شکمی ندارند. گاهی اوقات درد به شانه چپ انتشار می‌یابد که به آن علامت کر (Kehr sign) گفته می‌شود. لکوکیتوز (Leukocytosis) و تب نیز ممکن است حضور داشته باشند. انفارکتوس ممکن است منجر به پارگی طحال شود که می‌تواند باعث خونریزی خطرناک برای زندگی شود.

چهل درصد از موارد انفارکتوس طحال بیش از یک وضعیت مستعدکننده دارند، از جمله بیماری‌هایی که منجر به آمبولی (Embolus) می‌شوند، التهاب شکمی و بیماری سلول داسی (Sickle Cell Disease). بیماران مبتلا به بیماری سلول داسی بیشتر احتمال دارد که دچار میکروانفارکتوس‌های مزمن طحال شوند. تا سن ۵ سالگی، این میکروانفارکتوس‌ها معمولاً باعث می‌شوند که بیمار مبتلا به بیماری سلول داسی به صورت عملکردی دچار فقدان طحال (Asplenic) شود.

درمان معمولاً حمایتی است و کنترل درد هدف اصلی است. منابعی برای دستورالعمل‌های تجویز اوپیوئید (Opioid) و همچنین جایگزین‌های غیر اوپیوئیدی در دسترس است.