سوراخ ماکولا (Macular Hole)

سوراخ ماکولا نقصی در شبکیه عصبی-حسی (neurosensory retina) ناحیه فووئا (fovea) است که معمولاً به صورت خودبخودی (idiopathic) ایجاد می‌شود، اما گاهی ممکن است ناشی از ضربه، از جمله قرار گرفتن در معرض لیزر پوینتر، باشد. سوراخ‌های ماکولا ممکن است به صورت لایه‌ای (lamellar) یا به ضخامت کامل (full thickness) باشند. در مواردی که با ضربه مرتبط هستند، در گروه سنی جوان‌تر با زجاجیه (vitreous) قوی‌تر دیده می‌شوند و تمایل به بزرگ‌تر بودن دارند. سوراخ‌های ماکولای خودبخودی در 0.03 درصد جمعیت دیده می‌شوند، معمولاً در بیماران مسن‌تر، با شیوع بیشتر در زنان (نسبت 3 به 1) و در حدود 10 درصد از بیماران به صورت دوطرفه هستند. بیماران با سوراخ ماکولا ممکن است از متامورفوسیا (metamorphopsia) و/یا از دست دادن دید مرکزی با شدت متغیر از 20/25 تا 20/200 شکایت کنند. مراحل اولیه سوراخ ماکولا ممکن است بدون علائم باشند.

نیروهای کششی زجاجیه بر ناحیه نازک آناتومیکی اطراف فووئا (perifoveal) می‌تواند منجر به جدا شدن لایه‌های شبکیه شود. این اتفاق ممکن است بلافاصله پس از ضربه یا به طور معمول‌تر در طول ماه‌ها رخ دهد و به ایجاد سوراخ‌های ماکولای ضخامت کامل منجر شود.

حدود 3 تا 9 درصد از سوراخ‌های ماکولا به صورت خودبخودی در یک دوره 6 ساله بسته می‌شوند. وجود جداشدگی خلفی زجاجیه (posterior vitreous detachment یا PVD) خطر پیشرفت از سوراخ ماکولای اولیه به نقص ضخامت کامل را کاهش می‌دهد. همچنین، توسعه سوراخ ماکولا در چشم دیگر در بیمارانی که در آن چشم PVD دارند، کاهش می‌یابد.