نئوواسکولاریزاسیون قرنیه (Neovascularization of the cornea)، که به آن پانوس قرنیه (corneal pannus) نیز گفته می‌شود، به رشد عروق خونی از لیمبوس به داخل قرنیه اشاره دارد. این عروق خونی می‌توانند بسیار سطحی یا در عمق استرومای قرنیه قرار گیرند. پانوس قرنیه معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شود: میکروپانوس (micropannus)، که به رشد عروقی به اندازه ۲ میلی‌متر یا کمتر اشاره دارد و ماکروپانوس (macropannus)، که به رشد بیش از ۲ میلی‌متر اشاره دارد. نئوواسکولاریزاسیون قرنیه یک علامت غیر اختصاصی از التهاب چشمی است. اغلب، التهاب به صورت زیر بالینی است و بیماران از وجود عروق خونی آگاه نیستند و شکایتی از نظر دید ندارند. استفاده از لنزهای تماسی و التهاب پلک (بلفاریتیس - blepharitis) به طور کلاسیک با تشکیل پانوس بدون علامت مرتبط هستند. علل واضح‌تر التهاب و نئوواسکولاریزاسیون قرنیه شامل زخم‌های قرنیه، زخم‌های ناشی از تروما در قرنیه، و کراتوکنژنکتیویت آتوپیک (atopic keratoconjunctivitis) می‌باشند. اگرچه عروق خونی غیر اختصاصی هستند، اما نشان‌دهنده مزمن بودن التهاب می‌باشند، چرا که عروق خونی به طور حاد به داخل قرنیه مهاجرت نمی‌کنند.