سندرم پوست سوخته استافیلوکوکی (Staphylococcal scalded skin syndrome - SSSS) یا بیماری ریتر، یک بیماری حاد است که توسط توکسین‌های اپیدرمولیتیک (epidermolytic toxins) ترشح شده از سویه‌های استافیلوکوکوس اورئوس (Staphylococcus aureus) ایجاد می‌شود. نوزادان به‌ویژه نسبت به این توکسین‌های اکسفولیاتیو (exfoliative toxins) حساس هستند. اغلب، عفونت‌های موضعی در نازوفارنکس (nasopharynx)، ملتحمه (conjunctivae)، پرینه (perineum) یا ناف (umbilicus) توکسین‌هایی تولید می‌کنند که منجر به بروز تاول‌های شکننده و گسترده‌ای می‌شوند که اغلب در زمان مراجعه دیگر سالم نیستند. با این حال، هر گونه عفونت سیستمیک یا پوستی با استافیلوکوکوس اورئوس تولیدکننده توکسین اپیدرمولیتیک می‌تواند منجر به SSSS شود. اعتقاد بر این است که نوزادان به دلیل کمبود آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده و کاهش ظرفیت کلیوی برای دفع توکسین، حساسیت بیشتری به SSSS دارند.

در نوزادان، علائم معمولاً بین ۳ تا ۷ روز پس از تولد بروز می‌کنند و تنها یک مورد از SSSS مادرزادی گزارش شده است. علائم به‌طور حاد ظاهر می‌شوند و شامل شروع ناگهانی تب، تحریک‌پذیری، حساسیت پوستی و بثورات پوستی خاص می‌شوند. علائم SSSS می‌توانند همراه با ایمپتیگوی بولوز (bullous impetigo) رخ دهند. در بیشتر موارد بهبودی کامل حاصل می‌شود. سپسیس (sepsis) با درگیری چند سیستمی و ناهنجاری‌های مایعات و الکترولیت‌ها ممکن است رخ دهد.