سندرم زخمهای دهانی و تناسلی با التهاب غضروف (MAGIC) یک بیماری خودایمنی نادر است که کمتر از ۲۵ مورد از آن گزارش شده است. این بیماری ویژگیهای مشترکی با بیماری بهجت (Behçet disease یا BD) و پلیکوندریت عودکننده (relapsing polychondritis یا RP) دارد. این سندرم با واسکولیت (vasculitis) خودایمنی که میتواند عروق کوچک، متوسط و بزرگ را تحت تأثیر قرار دهد و بیماری التهابی فرسایشی بافتهای غضروفی مشخص میشود. بیماران معمولاً با ویژگیهای کلاسیک BD شامل زخمهای دهانی و تناسلی، بیماری چشمی و واسکولیت پوستی مراجعه میکنند و سالها بعد، علائم اولیه RP مانند کندریت گوش و پلیآرتریت (polyarthritis) را نشان میدهند.
سندرم MAGIC معمولاً در دهه سوم زندگی رخ میدهد، اما در بیمارانی با سنین ۱۰ تا ۵۹ سال نیز توصیف شده است. بیشتر موارد در ایالات متحده، اروپای غربی و ژاپن گزارش شدهاند. این موضوع با بیماری BD تفاوت دارد که بیشتر در بیماران مناطق "جاده ابریشم" شامل بخشهایی از خاورمیانه، آسیای مرکزی، اروپای شرقی و ژاپن شایع است.
با توجه به تظاهرات متنوع BD و RP، بیماران با سندرم MAGIC میتوانند دورههای متفاوتی از بیماری را تجربه کنند که از کندریت گوش محدود با زخمهای مخاطی-پوستی تا اختلال عملکرد شدید اندامها متغیر است. عوارض توصیف شده شامل کاهش شنوایی، پلوریت، زخمهای دستگاه گوارش، واسکولیت سیستم عصبی مرکزی (CNS) و ترومبوز ورید عمقی هستند. آئورتیت التهابی (inflammatory aortitis) جدیترین عارضه است که میتواند تهدیدکننده زندگی باشد و در حدود ۲۵٪ از موارد گزارش شده رخ میدهد.